Drogie Panie każda z nas poród przechodziła inaczej, jedna wspomina go lepiej inna gorzej. Dodajmy otuchy tym, które na cud narodzin czekają, a same powspominajmy.

U mnie było tak; pierwsze dziecko poród 12 godzin. Wody odeszły mi w nocy, budzę męża informując go o tym, on zaspany „ to co ja mam robić” ….to mnie już rozłożyło, ale w końcu to jego pierwsze dziecko ;) W szpitalu troszkę się pomęczyłam no i w końcu przyszedł ten moment. Przyszedł lekarz, popatrzał na mnie i się śmieje, że najmniejszy lekarz dostał najwyższą pacjentkę ( wtedy mnie to nie śmieszyło, teraz owszem). Po wszystkim pan doktor zabiera się za szycie i pyta czy chce cos dostać do żyły bo miejscowe znieczulenie już dostałam , ja na to, że biorę wszystko co się da. Pan doktor bierze igłę do ręki, a ja „proszę mnie ładnie pozszywać” na co on „to może męża zawołam, żeby wzór zatwierdził”.

Drugi poród: znów wody odeszły mi w nocy, ale tym razem mąż był w pracy. Zadzwoniłam, oczywiście kazałam mu się nie spieszyć ( przecież 1 poród trwał 12 godzin).W drodze do szpitala bóle się nasilają. Dojechaliśmy, na miejscu oczywiście sterta papierków do wypisania. Poziom bólu wzrasta, pielęgniarka się mnie pyta kim jestem z wykształcenia, a ja na to że męża zapytam bo nie pamiętam. Później lewatywa ….i bardzo już szybka akcja. Pielęgniarka się pyta czy poród rodzinny, ja na to że tak. Ona „o ile mąż się zdąży przebrać”. Na szczęście zdążył, na ostatnie 5 minut. A pan doktor stoi i nie może się nadziwić, że taka szybka akcja porodowa bez żadnych dopalaczy. W sumie 4 i pół godziny.